Een bewijs van goed taalgebruik

Net als in Nederland is het mogelijk een aantal certificaten te verwerven,die een bewijs zijn van de taalbeheersing. De Europese standaards A1,A2 en B1 zijn te verkrijgen bij de Groninger universiteit. Wel staat hier tegenover dat er een proef afgelegd moet worden. Voor een getuigschrift is er uiteraard een bewijs nodig.

Wie nog verder wil en het taalniveau op papier wil laten zetten,kan zich wenden tot de universiteit van Lund. Samen met de Folksuniversitet is hier een programma ontwikkeld om het gewenste certificaat te verkrijgen. Eerst volg je een cursus via internet, waarbij er vooral geschreven,gelezen en geluisterd moet worden.Spreken, ja dat is wat problematisch in je eentje. Dus adviseert FUL dat toch alleen te doen,hardop. Inderdaad kan dat geen kwaad. In de zomer kun je een vakantie volgen in Lund zelf en dan echt aan de praat raken.Duur is het niet. Wel leuk en bewerkelijk. Ik heb er in ieder geval geweldig goed door leren schrijven en niet zo vreemd, erg veel van die lastige grammatica werd "vanzelfsprekend". De stijl van lesgeven is die van een universiteit. Ja, dat geeft wel eens het gevoel voor de wolven gegooid te worden. Maar je leert er zoveel van en het is zo leuk, dat dat wel te accepteren blijft. Ook al ben ik in het begin wel eens woedend geweest. Zo beroerd schreef ik toch niet. En een erg goed woordenboek erbij of een abonnement op de National Encyclopedi kan ook geen kwaad in dit geval. Het is wel menis!!

Hier is het adres in Nederland:

Groningen
University of Groningen, Scandinavian Languages and Cultures/Faculty of Arts,
Box 716, 9700 AS Groningen
Dr Petra Broomans e-mail adres: p.broomans@rug.nl

En in Lund:
http://www.folkuniversitetet.se/templates/Page.aspx?id=31869

Woordenboeken gebruiken

Er bestaat een wat merkwaardige theorie dat een woordenboek overbodig is. Uit het zinsverband blijkt wel wat een woord betekend, dus hoeft het niet opgezocht te worden. Ik deel die opvatting niet. Integendeel. In het begin van de studie lijkt elk onbekend woord een klein obstakel te vormen en de tekst kan bijna niet gelezen worden zonder de betekenis van dat woord te kennen. Daaruit kun je dus de conclusie trekken, dat het zinsverband ook niet bekend is. Wat mij betreft mag een woordenboek stuk gelezen worden in zulke gevallen. En dat gebeurt ook, na verloop van tijd zie ik cursisten met plezier het woordenboek gaan lezen alsof het een roman is. Daar staat blijkbaar meer in dan louter woorden, het laat ook zinsverbanden zien. Pas als een woordenboek ongeveer versleten is,legt men het opzij. Nu kan het woord begrepen worden uit de rest van de tekst.